Όταν ο έρωτας σου «χτυπάει» την πόρτα…

Οι μεγαλύτεροι έρωτες γεννιούνται στις καλοκαιρινές διακοπές. Ένα αυγουστιάτικο απόγευμα στην παραλία, ένα πρωινό Κυριακής στο γήπεδο τέννις, ένα βραδάκι στην ταβέρνα του νησιού. Σε ανύποπτες, συνήθως στιγμές, που δεν το περιμένεις, έρχεται και σου «χτυπάει» την πόρτα. Σου «ρίχνει» τα βέλη του, δίχως να υπολογίζει και να λογαριάζει το πόσο θα κρατήσει. Μοναδικό του μέλημα είναι να περάσει όμορφα, ξέγνοιαστα. Να αφεθεί στην ροή των πραγμάτων. Να ζήσει στο έπακρο στιγμές που είναι μαζί, είτε αυτό σημαίνει την ώρα που βλέπει αγκαλιά τα αστέρια με το ταίρι του, είτε αυτό σημαίνει την ώρα, που περπατάει χεράκι, χεράκι τα σοκάκια του νησιού. Να είναι ο εαυτός του, να δείχνει και τις πιο τρυφερές του πτυχές όταν το νιώθει, χωρίς, όμως, να χάνει το αγέρωχο, δυναμικό του βλέμμα. Να εκφράζεται, να μη δίνει υποσχέσεις, που δεν μπορεί να τηρήσει, να είναι ειλικρινής με τον άλλο και πρωτίστως, με τον εαυτό του.