Δεν είναι η Αγάπη που πονάει…

Δεν είναι η Αγάπη που πονάει…

Πονάει η Αγάπη άκουγα συχνά να λένε. Κι αναρωτιόμουν παλιότερα, πώς γίνεται να πονάει κάτι τόσο όμορφο. Μέχρι που συνειδητοποίησα πως πονάει αυτό που βρίσκεται πίσω απ’ τη δικαιολογία της αγάπης… Τι είναι αυτό;

Ο εγωισμός… η ανωριμότητα… η ανικανότητα για αγάπη… η απουσία της αγάπης…

Βαφτίσαμε το ΕΓΩ, Αγάπη και έτσι μπερδευτήκαμε… Βαφτίσαμε Αγάπη …την προσκόλληση, την εμμονή, τη κακοποίηση… και μετά μας φταίει η Αγάπη!

Το ΕΓΩ θέλει… επιβεβαίωση, ασυλία, ανοχή χωρίς όρια, αγάπη χωρίς ευθύνη. Η Αγάπη όμως δεν τα προσφέρει αυτά! Η αγάπη πονάει όταν το ΕΓΩ αρνείται να αλλάξει.

Αν σε αγαπάω αληθινά θα σου πω την αλήθεια, θα σε καλέσω να ωριμάσεις, όχι να βολευτείς ούτε να βουτήξεις στο ψέμα. Θα σου πω το λάθος σου επειδή σε σέβομαι.

Αγάπη χωρίς Σεβασμό... Δεν υπάρχει!

Οι καυγάδες δεν καταστρέφουν την αγάπη. Η ανωριμότητα το κάνει με μεγάλη επιτυχία! Η σιωπή για να ‘μη χαλάσει η σχέση’ είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος να χαλάσει μια σχέση. Η αγάπη δε φοβάται τη σύγκρουση, γιατί δε στηρίζεται στην αποφυγή, αλλά στη συνάντηση.

Η αγάπη είναι παρουσία. Όχι φόβος. Όχι ανάγκη. Θέλω να είσαι εδώ, επειδή θέλεις να είσαι πραγματικά εδώ!

Η αγάπη έχει όρια, ευθύνη, αλήθεια, σεβασμό. Χωρίς αυτά υπάρχει μπέρδεμα, όχι Αγάπη ούτε σχέση.

Δεν είναι όλοι έτοιμοι για Αγάπη, αυτό είναι μια αλήθεια.

Η Αγάπη προϋποθέτει να αγαπάς τον εαυτό σου. Κι αν δεν στο μάθανε όταν ήσουν μικρός/η, ποτέ δεν είναι αργά να εκπαιδευτείς στο παρόν σου.

Τι σου μάθανε αλήθεια για Αγάπη;;

0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x