Αυτή η «καραμέλα» σε «πνίγει» αναπόφευκτα. Μέρα με τη μέρα! Αργά και βασανιστικά! Ξυπνάς ένα πρωί και συνειδητοποιείς πως έχεις «παίξει» όλο το «έργο», λάθος. Όλο, όμως! Σκληρό, αλλά αυτή είναι η αλήθεια! Τι να κρυβόμαστε, πίσω, από το δάχτυλό μας; Μεταξύ μας, είμαστε!

Και τι κατάλαβες που ούτε καν το προσπάθησες; Το πολύ πολύ να αποτύγχανες! Ε και; Τι έγινε; Τι πιο φυσιολογικό από το να μην πάει καλά στην αρχή. Αφού δε διαθέτεις τις δεξιότητες ακόμα. Χρειάζεται να δουλέψεις πολύ για να φτάσεις στο επίπεδο που επιθυμείς και να «πιάσεις» τον στόχο. Η αποτυχία είναι μέρος της επιτυχίας, ειδικά όταν θέλεις να πετύχεις σπουδαία και μεγαλόπνοα πράγματα. Κινείσαι εκτός «ζώνης άνεσης» κι αυτό έχει ένα τίμημα. Ακόμα να το καταλάβεις;

Δεν καταλαβαίνω, γιατί κάθεσαι και γκρινιάζεις; Αφού έχεις πάρει την απόφαση να μην κάνεις κάτι, γιατί παραπονιέσαι; Γιατί δε στηρίζεις την επιλογή σου; Γιατί θες να τραβάς την προσοχή των άλλων για τον λάθος λόγο;