Περνούσε ο καιρός και μαζί με αυτόν κι ο πόνος σου για αυτόν!

Κάθε μέρα, καταλάγιαζε ο θυμός σου. Είχες αρχίσει να αποδέχεσαι πως δεν μπορείτε να είστε μαζί με αυτόν τον άνθρωπο. Εσύ εξελισσόσουν κι αυτός παρέμεινε στάσιμος! Ήθελε να σε «κατεβάσει» στα μέτρα του για να μη νιώθει ανεπαρκής. Ήθελες να τον στηρίξεις, μάταια, όμως! Δε σε άφηνε! Το μόνο που ήξερε να κάνει είναι να κρίνει τις εκάστοτε επιλογές σου και να τις συγκρίνει με τις δικές του. Έτσι, πήρες την απόφαση να τον χωρίσεις! Σε «πόνεσε» η απόφασή σου αυτή, μα δε γινόταν αλλιώς! Η ψυχική σου υγεία ήταν κι είναι το παν για εσένα! Με το που του είπες πως θέλεις να χωρίσετε, σου «έφυγε» ένα τεράστιο βάρος. 

Ένιωσες λύτρωση! Ένιωσες πως σεβάστηκες τον εαυτό σου. 

Τόσο καιρό, συμβιβαζόσουν για να μην τον στενοχωρείς, καθώς κάθε φορά που του επισήμανες κάτι, σου κρατούσε μούτρα! «Έριχνε» σε εσένα την ευθύνη, έκανε πως σε συγχωρούσε, ενώ δεν έφταιγες και με κάθε ευκαιρία, σου «χτυπούσε» πως σου έκανε και χάρη που δε σου κράτησε κακία! Ο ορισμός του χειριστικού ανθρώπου! Ήθελε να σε ελέγχει, λόγω της ανασφάλειας του, ώστε να μη σε «χάσει»! Σε «έπνιγε», όμως, κι έτσι, αναπόφευκτα, σε «έχασε»!