Αυθεντικότητα, μια λέξη, εμποτισμένη με τόσα πολλά συναισθήματα, καθώς η ελευθερία, με την οποία είναι άρρηκτα δεμένη, απαιτεί θάρρος και τόλμη!

Θες να είσαι ευτυχισμένος; Γίνε αυθεντικός!

Εσύ πόσο αυθεντικός είσαι;

Εσύ! Ναι, σε εσένα μιλάω! Για πόσο ακόμα θα με αποφεύγεις και θα με απαρνιέσαι; Γιατί δεν είσαι αυθεντικός; Γιατί δε με αποδέχεσαι, έτσι όπως είμαι, δε με αγαπάς, δε με φροντίζεις και δε με εκφράζεις;

Υπομένω τόσα χρόνια την αδιαφορία σου, την απαξίωσή σου, αλλά ξέρεις και εσύ πως δεν είσαι καλά! Αισθάνεσαι τύψεις και ενοχές, που διστάζεις να δείξεις ποιος πραγματικά είμαι, με όλες μου τις αποχρώσεις!

Όμως, δεν είμαι διατεθειμένος να μου συμπεριφέρεσαι πια κατά αυτόν τον τρόπο! Ή θα αλλάξεις άμεσα ή θα με αναγκάσεις να βγάλω ψυχοσωματικά για να σε αφυπνίσω και να εξωτερικεύσεις επιτέλους την αλήθειά σου!

Ξέρω, ίσως, αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτήν την κατάσταση, η ψυχή να καθρεφτίζεται μέσα από αυτές τις λέξεις και να βρίσκεσαι σε ένα αδιέξοδο ως προς το πως μπορείς να διαχειριστείς την έλλειψη αυθεντικότητας, που σε διέπει.