Οι ψυχολογικές θεωρίες του 20^ου αιώνα θεωρούν πως οι κρυφές έννοιες των ονείρων μπορούν να ξεκλειδωθούν εφόσον εξεταστούν στο πλαίσιο των πραγματικών εμπειριών ενός ατόμου.

Ο Αρτεμίδωρος ή Ονειροκριτικός διαχώρισε τα όνειρα σε προφητικά που προμηνύουν το μέλλον και μη προφητικά που περιστρέφονται γύρω από τα άγχη και τις αγωνίες της ημέρας.

Η A. Fogli αναφέρει πως η καθημερινότητα επηρεάζει τα όνειρα. Το άγχος οδηγεί σε όνειρα με αρνητικό αντίκτυπο αλλά και αντίστροφα τα όνειρα επηρεάζουν τις αποφάσεις της καθημερινότητας.

Ο Dr Aiello πιστεύει πως τα όνειρά μας καθρεφτίζουν τη καθημερινότητά μας και το χαρακτήρα μας.

Με τα όνειρα ικανοποιούμε ανεπιθύμητες επιθυμίες, οι οποίες εκφράζονται μέσω παραμορφώσεων όπου η εκπλήρωση της επιθυμίας είναι μεταμφιεσμένη και το όνειρο ίσως μοιάζει κοινό.

Ο Lacan αναφέρει πως το ασυνείδητο είναι δομημένο σαν γλώσσα και τα όνειρα αποτελούν  μια διαφορετική γραφή ή μάλλον γρίφος με αλληλοσυσχετίσεις λανθανόντων χαρακτηριστικών.